روزهای پس از هشت آذر

مارس 22, 2008 at 12:49 ق.ظ | In انتخابات لارستان, صحبت نو | 2 Comments
Tags: , ,

محمد خواجه‌پور بیست و چهار اسفند، هشت آذر گراشی‌ها بود. آن مسابقه فوتبال با نتیجه رویایی‌اش را گراش در نیمه شب‌ آخرین جمعه سال تجربه کردند. لذت یک خاطره جمعی. این شور و شادی‌ها برای جامعه لازم است تا موتوری برای حرکت به آینده باشد. اما این حرکت تنها وقتی می‌تواند مفید باشد که با تک‌چرخ و ویراژ همراه نشود.
روزهای پس از انتخابات چهره تازه گراش رونمایی شد ولی نباید فراموش کرد این چهره تازه و شاداب موقتی است و تنها در صورتی این روزها به یاد ماندنی می‌شود که این فرصت تاریخی از دست نرود. جامعه‌ای‌ می‌تواند به رشد برسد که از این فرصت‌های تاریخی حتی اگر در اثر اشتباه تماشاگرنمای حریف باشد، استفاده کند.
1. هر چند انتخاب حسنی باعث تقویت روحیه جمعی گراشی‌ها شده است. اما این همدلی نباید همراه با تخریب دیگران و توهم قدرت باشد. یک نماینده مجلس اختیارات و توانایی محدودی دارد. خواسته‌های تلنبار شده اجتماعی و سیاسی در گراش بر روی دوش‌های حسنی سنگینی خواهد کرد. وقتی این جو شور به پایان برسد روی تلخ سیاست رخ خواهد نمود. این ویژگی پدیده‌ها است. احمدی‌نژاد را به یاد بیاورید و یا خاتمی را، استراتژی دست‌یابی به قدرت یک چیز است و توانای ایجاد فرصت‌های تازه چیز دیگری، سکه سیاست خیلی زود وارونه می‌شود و باید برای آن روز نه چندان دور آماده بود.
2. با انتخاب حسنی جابجایی کوچکی در ساختار سیاسی منطقه انجام شده است. نباید این واقعه را به سطح معجزه‌ای ارتقا داد و از طریق آن سعی کرد مشکلات دیرینه تاریخی را حل کرد. یا به قولی به دنبال تلافی بود. باید پذیرفت لار همچنان مرکز شهرستان و بزرگترین شهر منطقه جنوب فارس است. متلک انداختن به هم و بازو نشان دادن به مقصدی به جز هدر رفتن فرصت و توان تمام منطقه نمی‌رسد.
3. حسنی شخصیت خاصی دارد که در جایگاه حساس نمایندگی رخ می‌نمایاند. او مرد پیگیری است همان‌گونه که در مرحله تبلیغات گروهی قوی او را همراهی کردند. ضروری است اکنون این حلقه گسترده‌تر شده و کل شهرستان‌های لارستان و خنج را در برگیرد. اما به نظر می‌رسد برای گسترده‌تر شدن این حلقه باید تنگ‌نظری را کنار گذاشت و با خط‌کشی‌های مرسوم آدم‌ها را حذف نکرد. اگر حسنی از نظر برنامه‌ریزی پشتیبانی شود او می‌تواند با توان کامل به جنگ مشکلات کاغذبازی و روند کند اداری برود. توقعات ما از نماینده باید با توجه به توان او سنجیده شود.
4. فرصت نمایندگی تنها فرصت یک فرد نیست. از مشکلات اصلی نظام اجتماعی شهر گراش، اکراه عمومی از ورود به سیستم اداری است. گراشی‌ها ترجیح می‌دهند آزاد باشند و کار خود را انجام دهند و یا با ورود به نظام اداری از شهر و دیار خود دل نمی‌کنند. این مساله باعث شده است که حتی در صورت فراهم بودن امکانات سخت‌افزاری نیز نیروی انسانی مفید برای پیشرفت شهر وجود نداشته باشد. قابل پیش‌بینی است که اولین گام‌های حسنی همانند همان رفتاری که او در مدیریت خود در شهر گراش داشت، کمک به گسترش اداری گراش و شهرهای همجوار است. اما آیا ما تاکنون نیروهای موردنیاز را آماده کرده‌ایم؟
5. نباید فراموش کرد که نمایندگی مجلس، نمایندگی ملت ایران نیز است. از سوی دیگر سرنوشت اجتماعی و اقتصادی منطقه ما وابستگی شدیدی به کشورهای حوزه خلیج‌فارس دارد. حضور حسنی به عنوان کسی که از نظر خانوادگی پیوندهای نزدیکی با لارستانی‌های مقیم آن‌سوی آب‌ها دارد یک فرصت تاریخی است. او نباید به مرزهای کوچک لارستان اکتفا کند. کلید بسیاری از مشکلات ما در آمپلی‌فایر مسجد و حتی رسیدن آب نیست. نگاه ملی به مشکلات شهرستان می‌تواند راه برون‌رفت لارستان از مشکلات فعلی باشد. باید از ظرفیت‌های تاریخی و جغرافیایی موجود بیش از این‌ها استفاده کرد.
6. فرصت بیست و چهار اسفند، فرصت همدلی است. پیام فرستادن یک جانبه از مرکز به بیرون به پایان رسیده است و حالا باید حرف یکدیگر را بشنویم. برای همدلی نباید به آرای ریخته شده به صندوق نگاه کرد. اگر پیروز انتخابات مشخص بود بیشتر افراد ترجیح می‌دهند که در سمت برنده قرار بگیرند. در این گفتگوی دو سویه که امید داریم شکل بگیرد نباید تخواسته‌های بیش از حد داشت نباید بازی را به هم زد. بازی تازه شروع شده است.
7. آن ته دلم هنوز نگرانم که از این فرصت تاریخی به خوبی استفاده نکنیم.

گوگل ریدر

مارس 22, 2008 at 12:29 ق.ظ | In خودنوشت | No Comments

وقتی گوگل ریدر خاموش باشه مثل اینه که خیلی چیزها برای ریدیدن داشته باشه و اتوبوس هم هی بوق بزنه

بهاریه

مارس 22, 2008 at 12:12 ق.ظ | In خودنوشت | No Comments

نرمک نرمک می‌رسد اینک بهار
گه به قبر روزگار
گه به قبر روزگار

پی نوشت: شایدمال یک پدرنبامرزیده دیگه باشه که روزی روزگاری اینو با خودش زمزمه کرده

اگزیستانسیالیسم

مارس 22, 2008 at 12:10 ق.ظ | In خودنوشت | No Comments

حالم بده، و بدتر این که تقصیر هیچ کسی نیست.

تحلیلی بر آخرین وضعیت نامزدها تا روز 14 اسفند

مارس 5, 2008 at 12:01 ق.ظ | In انتخابات لارستان, صحبت نو, مقاله | 1 Comment

 با عدم حضور کشفی در انتخابات پیش‌رو، انتخابات این دوره مجلس در لارستان همان گونه که پیش‌بینی می‌شد به رقابتی بین حسنی و محبی تبدیل شد. شاید برای لارستان مفیدتر بود که به جای جناح‌بندی بر اساس تقسیمات جغرافیایی این رقابت شکل یک رقابت سیاسی را پیدا می‌کرد. اما هیچ‌کدام از دو نامزد حاضر در انتخاب بد نمی‌دانند که این انتخابات را یک رقابت بین لاری‌ها و لارستانی‌ها بدانند.
محبی با رد صلاحیت کشفی به نظر می‌رسد کار سختی برای تثبیت خود به عنوان نامزد اصلی شهر لار ندارد. حمایت‌های احزاب اصولگرایی مانند حزب عدالت و توسعه اسلامی که وابسته به محسن‌رضایی است چندان مهم نیست. زیرا مردم لارستان آشنایی چندانی با این گونه احزاب ندارند. قطبی شدن انتخابات به محبی کمک می‌کند که کامل‌تر از دوره گذشته آرای 25 هزار نفری شهر لار را به دست بیاورد و به کمک آرا پراکنده شهرهای دیگر به 25 درصد مورد نیاز و حتی آرای بیشتری برسد. به همین دلیل است که محبی در گفتگو چند ماه پیش خود با صحبت نو گفت: «من به دنبال آرا گراش نیستم.» شاید او به آمار چند شهر دیگر هم نظر نداشته باشد. زیرا مردم این شهرها توقعاتی که از او داشتند را برآورده نمی‌بییند. از این نظر استراتژی محبی می‌تواند تمرکز در لار و تکثر در توابع باشد. به همین دلیل او با راحت‌تر شدن خیال‌اش از بابت شهر لار با خروج کشفی، تمرکز خود را بر روی پراکنده کردن آرا شهرهای دیگر خواهد گذاشت. نقدهایی که از سوی برخی به کاندیدهامی‌شود نیز ناظر به همین دیدگاه است که هر چه بیشتر کاندیداهای دیگر مناطق لارستان را تقویت کنند مفیدتر است. پوشش کامل اخبار ستاد زندوی و در کنار آن درج اخبار کناره‌گیری بیژن و زندوی برای حساس کردن طرفداران آنان، بخشی از این استراتژی خواسته یا ناخواسته است. در حالی که کمتر خبری از وضعیت نامزدهای لاری حاضر در انتخابات شنیده می‌شود.
اما از سوی دیگر به نظر می‌رسد از میان حسنی، بیژن، زندوی و ملک‌پور شانس علی اصغر حسنی برای در مقابل محبی قرار گرفتن بیش از دیگران است. ویژگی‌های شخصیتی او و همچنین توان مالی مناسب برای حضور در عرصه انتخابات باعث شده است قطب دوم شکل بگیرد. حسنی حتی اگر خود هم نخواهد به خاطر قطبی شدن فضای انتخاب از نظر جغرافیایی (به دلیل حذف رقیب سیاسی محبی) نامزدی مردم دیگر نقاط لارستان را به عهده خواهد شد. نامزدهای دیگر بی‌شانس نیستند ولی باید قبول کرد که هنگام قطبی شدن فضا تنها یک نفر در قطب مقابل قرار می‌گیرد. حسنی رایزنی برای راضی کردن دیگر نامزدها را آغاز کرده است اما با توجه به ویژگی‌های شخصیتی و تمایلات شخصی این افراد برای حضور در عرصه نباید انتظار ائتلافی را داشت. کل آرا بیرم در حدود هفت هزار نفر است که در مقابل آرا هیجده هزار نفری گراش و بیست و پنج هزار نفری شهر لار تاثیری کمتری دارد.
با این وضعیت چه کسی موفق‌تر خواهد بود؟ گام اول دو رقیب متمرکز کردن آرا شهری و  گام دوم جذب آرا پراکنده است. به نظر نمی‌رسد هیچ کدام از نامزدهای چشم‌داشتی به آرای شهر رقیب خود داشته‌باشند. اما هر دو روی آرای روستایان و اهل سنت حساب کرده‌اند. نمی‌توان اظهار نظر قطعی کرد اما به نظر من محبی امسال به دلیل مشخص شدن مشی سیاسی خود و همچنین مقایسه وی با کشفی شانس کمتری برای کسب این آرا دارد. در واقع ستاد محبی تلاش خواهد کرد که اگر این آرا به او نمی‌رسد به رقیب‌ اصلی‌اش نیز نرسد. اما حسنی به شدت به این آرا نیاز دارد زیرا جمعیت گراش به حدی نیست که بتواند به آرا مرکز شهرستان برسد.
از سوی دیگر شهرهای دیگر شهرستان که بازیگری در این بازی ندارند سعی دارند که با بیشترین امتیاز با برنده احتمالی وارد گفتگو شوند. در یک برآیند کلی این سه محور است که سرنوشت انتخابات لارستان را تعیین خواهد کرد؟
تصمیم مجمعی که گفته می‌شود از سوی بزرگان اهل سنت تشکیل می‌شود. موضع‌گیری احتمالی مرجعیت لارستان له یا علیه کاندیداها، و میزان مشارکت مردم، افزایش مشارکت به حسنی که به دنبال جذب آرای بیشتر است کمک خواهد کرد، اما محبی با حداقل آرا در شهر لار و برخی آرا دیگر که حاصل معروفیت او به دلیل چهار سال نمایندگی است نیز می‌تواند دوباره به نمایندگی انتخاب شود. به نظر می‌رسد با تثبیت این عوامل در روزهای آینده بتوان تحلیل روشن‌تری از وضعیت انتخابات ارائه کرد.
هر چند نویسنده این یادداشت همانند برخی از دیگر افراد معتقد است فضای انتخاباتی که براساس مسائل قومی و جغرافیایی شکل گرفته است کمکی به توسعه سیاسی منطقه نمی‌کند اما انگار برای درک وضعیت این انتخابات چاره‌ای به جز این تقسیم‌بندی نداریم.

share

مارس 4, 2008 at 10:23 ب.ظ | In خودنوشت | 1 Comment

دلتنگ که می‌شوی می‌خواهی چیزی را به اشتراک بگذاری، چیزی نیست. کسی نیست. تنهایی را که نمی‌شود Share کرد.

وبلاگ روی وردپرس.کام. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.