روزنامه نگار شهر خاكستري

هر چند نوروز به احتمال قریب به یقین چرند از آب در می‌آیند ولی این نوروز دیگر نورعلی نور بود. تاساعت‌های آخر سال 1386 در حال کار روی ویژه‌نامه انتخابات لارستان بودیم و سرانجام با هر زور و ضربی بود آماده کردیم. رنگی و خوشکل اما چشم‌تان روز بد نبیند هیچ چاپخانه‌ای نوبت چاپ نداد تا این شماره کمی تا قستی بسوزد. اما این اول ماجرا بود.
کل تعطیلات به خواب گذشت یک کتاب 70 صفحه‌ای را شروع کردم به خواندن که هنوز تمام نشده است. جلسه مجمع عمومی انجمن شاعران و نویسندگان گراش به تاخیر افتاد. فیلم‌های تلویزیون جدید ولی تکه پاره بود. اما این هم اول ماجرا بود
در میانه تعطیلات نیت سفر بی دبی کردیم. بار و بندیل را بستیم به فرودگاه اما خدا توفیق نداد. چون ویزای دوست معظم ما جناب آقای محمدعلی شامحمدی گیر کرد. بلیت به باد فنا رفت. اما ترجیح دادیم کنسرت محمد اصفهانی را از دست ندهیم آنجا هم با سوتی نماینده تازه شهرستان هی یک جورهایی فضا طرب‌ناک شد.
روزنامه لعنت شده سرانجام ده روز بعد رسید اما چه رسیدنی طرف که خیلی پرت بود صفحه‌هایی داخلی را تک رنگ چاپ کرده بود و رسماً و علناً‌ رید به روزنامه و حال ما و نوروز
این بود انشا ما درباره تعطیلات نوروزی، روزنامه‌نگاری و دستشویی کردن در حال دیگران