شیخنا سعید

Jump to Comments

سعید توکلی از دوستان من است که که روزگاری قلم‌اش آنقدر پرکار بود که می‌شد حدس زد روزگاری می‌تواند با آن قلم تیز و برنده گردن هر که را بخواهد بزند. حالا کمتر می‌نویسید و هر چه بخواهد می‌نویسید. اما هنوز افتخار می‌کنم که دوست من است. وبلاگی ندارد یا شاید دارد و من خبر ندارم اما گاهی در انجمنی جایی شروع می‌کند به همین طور نوشتن و نوشتن. یکی از پراکنده نوشته‌های او را اینجا می‌گذارم که شما هم حظ کنید.

حکایات شیخ ما

شیخ را پرسیدند کدام فیلم‌ها و برنامه‌ها را بیشتر به تماشا می‌نشینید؟ شیخ گفت:«فیلم هندی و ایرانی، سریال‌ها و جواد خیابانی را». و شیخ بسیار اهل ریاضت بود.

2
مریدی به محضر شیخ شتافت، جویای جوابی به مسئله‌ای. و شیخ را در خواب همی یافت. در گوش وی زمزمه کرد «یا شیخ خوابید؟» شیخ آرام گفت «خَفَه!»
و اینچنین بود شیخ ما.

3

شیخ و یاران به مباحثه و تخمه شکاندن همی مشغول بودند که به ناگاه شیخ فرمود:«آدمی را دو نوع باشد. یا اندرون تلویزیون باشد یا روبروی». مریدان پرسیدند «و دیگران؟» شیخ گفت:« آنان نیز به این وادی وارد شوند.»

4

شیخ را گفتند «چه خبر؟»

و شیخ فرمود «به همان قافیه.»

و این هم یک حکایت غیر شیخ مایی

مجری خردمند: حال در این مرحله باید یکی از دو جایزه را انتخاب کنید. جعبه اول پنج تومان و جعبه دوم دو تومان. کدام را انتخاب می‌کنید؟
شرکت کننده محترم: دو تومان را انتخاب می‌کنم.
مجری خردمند: آفرین بر شما. لازم به ذکر است در این مرحله نیز شما جایزه اخلاق و قناعت را بردید. جعبه شما حاوی دو میلیون تومان است. حال که در جعبه دیگر یک سکه پنج تومانی وجود داشت.

«تهیه شده در گروه معارف شبکه فلان»

6 دیدگاه

دسته ادبیات, خودنوشت, گراش

برچسب‌ها: حکایات مدرن, سعید ابوالخیر, سعید توکلی, شیخ ما