روزنامه نگار شهر خاكستري

هر سال به نيمه‌شعبان نزديك مي‌شويم. خيابان‌ها را چراغاني مي‌كنند. هميشه اين سوال را داشتم كه پول اين چراغاني‌ها از كجا مي‌آيد چون معمولاً لامپ‌ها را مستقيم به پايه‌هاي وصل برق مي‌كنند. احتمالاً در همان آمار 15 درصدي تلفات شبكه بخشي هم به اين چراغاني‌هاي مناسبتي اختصاص دارد. البته من از آيين نيمه‌شعبان خيلي خوشم مي‌آيد چون تنها جشن مذهبي است كه به شكل مردمي و خودجوش برگزار می‌شده و سابقه زیادی هم دارد. مردم هم برای این جشن واقعاً مایه می‌گذارند. یادم است بچه‌ها سال‌های قبل چند روزی قبل از شعبان یعنی در نزدیکی این روزهایی که در آن هستیم به در تک‌تک خانه‌های محله  می‌رفتند و از آن‌ها قالیچه و پارچه و پول می‌گرفتند و مسجدها برای این روزها کری خاص خودشان را داشتند. اما کم‌کم حکومت دارد این جشن را هم مصادره می‌کند. به ویژه همین دولت آخری

در هر مناسبت برسيم به ويژه در ايام شعبانيه اولين خبر تلويزيون نشان دادن لامپ‌هاي 100 واتي است كه با آن خيابان را تزيين كرده‌اند. و خبر از جشن و سرور و شادي در تمام كشور. بعد هم يكي دو خبر متفرقه و اين گونه روز تعطيل خبرها به ته مي‌رسد.

اين مساله آذين خيابان‌ها با حضور دولت جديد كه ادعاي مهدويت سفت و سختي هم دارد تشديد شده است. اما امسال مساله با يك پارادوكس روبه‌رو شده است. مردم از كمبود برق ذله هستند و دولت هم تنها توصيه‌اي كه دارد اين است كه «جون نه‌نه‌تون برق كمتر مصرف كنيد» و «هر كي برق زياد مصرف كنه خره» و اين جور شعارها

حالا اين دو تا را بگذاريد كنار هم. جوانان غيور كه از پايه‌ها بالا مي‌روند كه لامپ‌هاي پرمصرف را به شكل كيلويي و رشته‌ايي نصب كنند تاكنون كه با تذكري از سوي ادارات محترم برق روبه‌رو نشده‌اند. حالا اگر از پول برق بگذريم كه بي‌خيال، كمبود برق را چه كار كنيم. مطمئناً چند روز ديگر كه شعبان شروع شود و اين لامپ‌ها روشن شود. اين پارادوكس و چالش ذهنی بچه دبستاني‌ها را هم مالش خواهد داد. كه اين فرهنگ مصرف و اين جور چيزها كه مي‌گويند پس به چه دردي مي‌خورد. و آيا اصلاً شيوه‌اي ديگر براي عرض ارادت وجود ندارد.

این موقعیت یک موقعیت تازه نیست همیشه حکومت‌های آرمان‌گرا در دو راهی آرمان و واقعیت گیر می‌کنند. یعنی خودشان جوگیر شعارهایی می‌شوند که داده‌اند. تراکم ارزش‌ها باعث تداخل آن‌ها می‌شود و واقعیت رویه انعطاف‌ناپذیر خودش را نشان می‌دهد. به آن بچه مسلمان چه جوابی می‌دهید اگر بگوید: « حضرت حجت ارزش‌اش را دارد که مردم چند ساعتی خاموشی بکشند.» وو جواب آن بچه مردم چه می‌دهید که می‌گوید: «این‌ها خودشان که حرف خودشان را گوش نمی‌کنند. چرا ما باید به حرف آن‌ها گوش کنیم.» و هزار حرف دیگر مردم. این چالش‌ها که ذهن‌ها را دچار اعوجاج می‌کند.

در شهرما كه اين لامپ‌ها را زده‌اند و شهر قرار است فرقي با  سال‌هاي گذشته نداشته باشد.

برنامه‌ خاموشي‌هاي استان فارس را ببنید