بایگانی دسته‌ها: ادبیات

همین روبه‌رو بنشین و قصه‌ات را بگو. هر چه بوده و هرچه نبوده و می‌خواستی باشی. آدم‌ها بیش از آن که حاصل کارهایی که کرده‌اند باشند، حاصل کارهایی‌اند که آرزوی کردن‌شان را داشته‌اند. مثلاً همین که آن روز به تو … به خواندن ادامه دهید →

این داستان شش سال پیش نوشته شده است. زمستان 83 اما همچنان از دوست‌داشتنی‌ترین نوشته‌هایم برای خودم است. در هیمه شماره 5 هم منتشر شد با این مقدمه: « هر داستان پا در واقعیت دارد و تمام قد در خیال … به خواندن ادامه دهید →

زمانی که لاست یا بسیاری از فیلم‌های هالیوودی که از فلسفه و اندیشه کمک می‌گیرند به انتها می‌رسد این سوال را از خودمان می‌پرسیم: «هدف سازندگان چه بود؟» و همین کاری است که منتقدها می‌کنند سعی می‌کنند لایه‌های پنهان داستان … به خواندن ادامه دهید →

… زیر چکمه‌های زمستان دهان تو سیگار خاموشی‌ است می‌خواهی چون بادکنکی از زمین کنده شوی فراتر از چراغ قرمز، فراتر از تابلوی شیرین عسل باشی و از تمام آدم‌های امیرآباد برای روزهای کسالت‌بار بهشت عکس بگیری … . . … به خواندن ادامه دهید →