قصه‌های من و همسر -3

از دانشگاه که بر می‌گردم عادت دارم اگر نانوایی سنگکی باز باشد یک نان سنگک بگیرم و بروم خانه. زنگ می‌زنم همسر گرانقدر و می‌گوید ماهی قزل‌آلا داریم و سریع‌تر بروم خانه. به نانوایی سنگکی می‌رسم خلوت است و آدم و وسوسه می‌شود که یک نان 200 تومانی بگیرد. کنار نانوایی یک گلفروشی است. وارد [...]

سایه سرد سیاست

سه شنبه دوباره برگشتیم سر دانشگاه و درس و امتحان و همکلاسی‌ها. امتحان‌های خرداد که ول شده بود را گذاشته‌اند شهریورماه و ماه رمضان هم اضافه شده تا کسی حال درس خواندن نداشته باشد. یک جزوه 20 صفحه‌ای را قرار بود بخوانیم که بعد از 9 ماه آخرش هم دو صفحه ماند. وقتم را گذاشتم [...]

Only Men

امشب آخر یخچال را تمیز کردم. کلی برفک زده بود و برفک آمده بود روی در، چاره‌ای نبود باید با پیچ‌گشتی و کف‌گیر به جان یخچال می‌افتادم. برفک‌های را ریختم توی دستشویی. تصویری همیشه توی ذهنم بود در محدود بارهایی که برف را دیدم. این که مایع زردرنگی بریزد روی برف و همین‌طور که برف [...]

زادن شعر در تنهایی

بعد از ماه‌ها شعری زاده شد. پنجم شهریور بود.

رو به تفنگ‌های شما

در ترس

حاصل خویش کشته‌ام تا درو شود روزی

خدمت دوستان خوبم، خوانندگان صحبت‌نو

روزها و شب‌هایی که در کنار شما بودیم بهترین لحظه‌های زندگی‌ام بود. سعی کردم تمام توانم و یا گاه بیش از توانم را برای ارائه محصولی مناسب و شایسته شما بگذارم و بیش از این نتوانسته‌ام. هر گاه که سستی و اشتباهی بوده پذیرفته‌ام ولی باز هم اگر به حریمی تجاوز [...]

گاهی فحش هم نمی‌تواند

در نوشته قبل هم گفتم. همه‌اش تقصیر نود بود. تقصیر عادل‌ فردوسی‌پور از دیشب تا حالا دارم وب را زیر و رو می‌کنم. با فحش‌های ملت همراه می‌شوم. با دلخوشی‌های از دست‌رفته‌شان، جامعه چیزی جز همین علاقه‌های مشترک نیست. جان مادرتان این علاقه‌های مشترک من و راننده تاکسی، من و استاد زبان، من و برادر [...]

ثبت در تاریخ

تنها برای ثبت در تاریخ می‌گویم

الان ساعت پنج صبح روز بیست و هشت دی‌ماه است و کار شماره 29 تمام شد. حالا باید 9 فایل 30 صفحه‌ای پاورپیونت را بخوانم و یک تحقیق بیست صفحه‌ای تحویل بدهم برای این دو تا مطلقاً هیچ غلطی نکرده‌ام و تا ساعت یک ظهر که امتحان دارم وقت است. [...]

سفر به خیر همسفر از یاد رفته

خودکشی مجتبی آخوندی در روز 22 دی ماه 1387 در گراش او 15 سال پیش در سفری همسفر خانواده‌ام بود. 

آلبوم‌های خاک گرفته

امشب کار داشتم و فردا هم کارگاه روزنامه‌نگاری است. باید خبر تحرکات علیه صوفی‌ها در گراش و گزارش روز عاشورا را هم می‌نوشتم. اما تمام شب به ورق زدن آلبوم‌های گذشته، گذشت. به لبخند و لبخندها نمی‌شد آن را به اشتراک نگذاشت. حالا صبح است. حالی داشتید خاطراتم را در پیکاسا ورق بزنید

بازی

یکی از محدود چیزهایی که در زندگی به من لذت می‌دهد اختراع بازی است. بودن با کسی که بازی را بلد باشد. یک بازی که همان موقع قوانین‌اش نوشته شود همان موقع بازی شود و همان موقع آدم لذت‌اش را ببرد یک لذت الکی مثل قانون‌های بازی، مثل خود بازی، مثل زندگی

خیلی وقت‌ها این بازی [...]