روزنامه نگار شهر خاكستري

اگر به سال ساخت فیلم نگاه کنید خیلی خوش ساخت‌تر از این حرف‌ها بود. شباهت‌هایی به لئون داشت ولی بازهم شخصیت‌های خاص فرانسوی در آن جولان می‌دادند. به ویژه این رفیق‌مان ژان رنه که اصلاً حرف سرش نمی‌شد دیدنی بود.کلاً ارزش دیدن‌اش را داشت. هر چند که بین بچه‌ها خیلی مطرح نبود.

خلاصه فیلم در حد مزخرف
یک دختر که گرگ‌نما تشریف دارد و در یک شکلات‌فروشی به کار مشغول است. یک پسر محترم و هنرمند آمریکایی پیدا می‌شود و عاشق این خانم می‌گردد. اما یک پسر عموی گرگ‌نمای تعصبی هم است که مانع وصال این دو می‌باشد. و البته اضافه کنید یک قوم و قبیله که همگی گرگ هستند. بعد خلاصه این عاشق متشخص را می‌برند در جنگل و دنبال‌اش می‌کنند 

Agnes Bruckner , Hugh Dancy , Olivier Martinez , Katja Riemann , Bryan Dick , Chris Geere , Tom Harper , John Kerr , Jack Wilson , Vitalie Ursu
بازیگران فیلم هستند.

فیلم مطابق این گونه فیلم‌های برای رازآمیزتر شدن در شرق اتفاق می‌افتد و این بار در ادامه دارکولا فیلم در رومانی روایت می‌شود اما گاه گاهی می‌توان موزیک عربی را هم در آن شنید.

فیلم را به خاطر برادران واچوسکی دیدم که این را قبل از ماتریکس کار کرده‌اند. فیلم جمع وجور و خوش ساختی بود که سعی کرده بود مولفه‌های فیلم گنگستری را داشته باشد ولی می‌شد بیش زمینه‌های ماتریکس و حتی زیباشناسی آن را در فیلم دید. به خصوص صحنه‌های مرگ بیش از آن که نمایش خشونت باشد شکلی از آرامش و سکون را القا می‌کرد. به همین دلیل با وجود قتل‌های متوالی در فیلم ما احساسی از خشونت نداریم. حتی مسائل جنسی نیز بخشی از روند گره‌افکنی و گره‌گشایی برای به پیش بردن داستان است.

وبلاگ DVD دیشب از فیلم خیلی خوشش نیامده

اگر خیلی احمدی‌نژادی نیستید می‌توانید این فیلم را ببنید. چون درباره هولوکاست ساخته شده است. 
فیلم حکایت یک خانواده ایتالیایی است که با یک ازدواج عاشقانه شکل می‌گیرد.
ویژگی‌های کمدی‌های ایتالیایی را به شکل کامل دارد.نوعی سرخوشی و فانتزی در داستان و شخصیت‌ها با این وجود به خوبی حس و سر زندگی در آن جریان دارد. 
هر چند داستان هولوکاستی آن شاید برای ما تکراری به نظر برسد و بخشی از توجه‌های به فیلم را به این دلیل بدانیم. اما نمی‌توانم از احساس جاری در داستان به راحتی گذشت.
فیلم برنده نخل طلای جشنواره و سه اسکار از جمله اسکار بهترین فیلم خارجی شده است.
دیدن‌اش را به شدت توصیه می‌کنم. هر چند حالا حال و حوصله نقد درست و حسابی را ندارم.

کارگردان: روبرتو بنینی.
فیلمنامه: وینچنزو سرامی (Vincenzo Cerami)، روبرتو بنینی.
موسیقی: نیکولا پیوانی (Nicola Piovani)
تدوین: Simona Paggi

بازیگران:Roberto Benigni(Guido), Nicoletta Braschi(Dora), Giorgio Cantarini(Joshua)

١١6 دقیقه. محصول 1997 ایتالیا.

اینجا می‌توانید به طور کامل‌تر درباره زندگی زیباست بخوانید
این هم یک یادداشت کوتاه در این باره

جوان تر که بودم می‌خواستم فرق داشته باشم. بزرگ شده‌ام و یا گرفته‌ام به مثل دیگران بودن عادت کنم. هیچ وقت تعصبی شدید روی ایران مثل خیلی چیزهای دیگر ولی خوب می‌شود به آنچه دیگران می‌خواهند احترام گذاشت.

300 the movie

امتیاز نهایی (MATCH POINT)
کارگردان : وودی آلن (Woody ALLEN)
بازیگران :
اسکارلت جوهانسن (Scarlett JOHANSSON)
جاناتان رایس میرز (Jonathan RHYS MEYERS)
امیلی مور تیمور (Emily MORTIMER)
متیو گود(Matthew GOODE)
محصول 2005
اگر شما از طرفداران وودي آلن و جملات قصار ناب‌اش باشد و بهترين فيلم‌هاي او مثل هاني‌هال را ديده باشيد. با ديدن فيلم match Point تعجب خواهيد كرد كه چگونه سرخوشي آن فيلم‌ها به اين درام و تعلیق رسيده است.
در فيلم‌هاي پيشين حضور مولف در متن فيلم بودن فيلم را بازنمود مي‌كرد. ولي در اينجا مولف به بيرون رفته است و ما به درامي كلاسيك روبه‌رو هستيم. هر چند بازي‌هاي وودي ‌الني در فصل حضور روح‌ها دوباره سرك مي‌كشد. امتياز نهايي اثبات مي‌كند هنرمندان امروز (شاید بتوان گفت پست مدرن) نه از سر ناتواني فرم‌هاي كلاسيك را در هم مي‌شكنند. بلكه اين شكستن فرم براي رسين به ساخت‌هاي «ديگر» است.
در Match Point آلن همچنان با عشق و سکس و زندگی در چالش است ولی موتیف اصلی روایت را «شانس» تشکیل می‌دهد. شانسی که فیلم هندی نیست و برای پوشاندن چاله چوله‌های درام به شکل اتفاق وارد نمی‌شود. «شانس» در فیلم یک وضعیت انسانی است. چیزی که خیلی از ما کم و بیش به آن اعتقاد داریم ولی اعتقاد به آن را انکار می‌کنیم.
در امتیاز نهایی، وودی آلن هنوز فیلم خودش را ساخته است با دنیاهای زنان و مردان و چیزهایی که دیگران از اندیشیدن درباره آن هراس دارند و وودی‌آلن به تصویر می‌کشد.
دیالوگ آغازین: «مردی که گفت من ترجیح می‌دهم خوش‌شانس باشم تا خوب، عمق زندگی را دیده بود»
در اینجا بیشتر می‌توانید درباره فیلم بخوانید:
مرز شانس و سرنوشت در امتياز نهائی
بی‌بی‌سی
گفتگو با اسكارلت جوهانسون و اميلي مورتي مرروياي بازي در فيلم وودي آلن
سایت رسمی فیلم
شما هم چیزی پیدا کردید در کامنت ها بگذارید.

آمیلی قصه است با تمامی زیبایی‌های آن. روایت رویا و شکل گرفتن آن و همین آن را زیبا می‌کند.
رویا و واقعیت در آمیلی در برابر هم نیست در کنار هم است همدیگر را کامل می‌کند و به زندگی رنگ می‌دهد. فیلم مثل بندبازی بر روی این طناب حرکت می‌کند و ما را به بازی می‌خواند. دختری که سعی می‌کند به رویاها شکل می‌دهد. مثل فرشته‌‌ای که می‌خواهد تقدیر را بنویسد.
شاید تفاوت سینمای امروز فرانسه (اروپا) و آمریکا را می‌توان در این فیلم مشاهده کرد. فانتزی زنده و واقعی آمیلی را می‌توان درک کرد و نزدیکی به شائبه آن به ادبیات را.
می‌شود کامل‌تر گفت اما این باشد برای نگه داشتن لذت فیلم دیدن.