بایگانی دسته‌ها: قصه‌های من و همسر

وقتی می‌آیم خانه مثل شیر دستشویی مسجد حوض از دماغم ترکیب تلخ آب و مف جاری است. این که می‌رسم همسر گرانقدر با  یک کتاب سورمه‌ای رنگ نزدیک می‌شود. می‌گوید: فکر کنم هوشم بد نیست. دو ساعتی نشستم تست‌های این … به خواندن ادامه دهید →

در یک پنجشنبه اردیبهشتی از خواب بیدار می‌شوم. کیمیا و فاطمه خوابند. درِ اتاق خواب ما به پشت بام باز می‌شود. صدای خیابان «تمیز» هجوم می‌آورد. بیدار شدن تا رفتن من پشت میز کارم در هرمز کامپیوتر 7 دقیقه طول … به خواندن ادامه دهید →

سحری را خورده‌ایم و منتظریم اذان بگویند. پشت کامپیوتر نشسته‌ام. اوقات شرعی تهران را پرینت گرفته‌ام و آن طرف روی میز تلویزیون است. DNA برگه را بر می‌دارد و روی دو روز گذشته خط می‌کشد و می‌آید کنار من. می‌گویم: … به خواندن ادامه دهید →

مفکوک: اسم مفعول از فاکّ، [ان]، [ع]، مفلوک خیلی شدید، مفعول عظما تازه نامزد شده بودیم و باید برای DNA توضیح می‌دادم «رفتن به فاک فنا» یعنی چه؟ و ریشه‌اش چیست. خلاصه آدم توی دوران نامزدی مجبور است یک جور … به خواندن ادامه دهید →

در حال دیدن فیلم «روبان سفید» هستیم. این دیالوگ فرهنگی- معلومات عمومی بین من و همسر: – فیلمه کجاییه؟ – اتریشی – اینا که معلوم نیست چی می‌گن. اتریشی‌ها فرانسوی حرف می‌زنن؟ – نه- آلمانی – خودم می‌دونستم. این «خودم … به خواندن ادامه دهید →

امشب آشپزی کردم چلو مرغ یا همان برنج و مرغ خودمان با سوپ آبکی، آنقدر ناخنک زده‌ام که الانی که وقت خوردن است دیگر اشتها ندارم. شاید گذاشتم یکی دو ساعت بعد خوردم و برای این که از شر نهار … به خواندن ادامه دهید →