روزنامه نگار شهر خاكستری
خانه
من
پیدا نشد
نوشتههای تازه
16 آذر88: گزارش دوم
شانزده آذر88: دانشگاه تهران
خلاصه این زندگی است
لاست نمونهی صنایع فرهنگی
حضور کمرنگ گراشیها در شبکههای اجتماعی
گفتگو
رختخواب بیخوابی
دستهها
فیلم
(55)
مقاله
(29)
میهمان وبلاگ
(12)
ماندنیها
(3)
وبلاگیها
(54)
وبگردی
(10)
یادداشتهای 3:21
(17)
کتاب
(23)
گراش
(42)
پرسشهای با پاسخ
(7)
انتخابات لارستان
(5)
ادبیات
(14)
تئاتر
(4)
تصویرهایی از تهران
(9)
جکهای فلسفی
(10)
خودنوشت
(59)
دم نوشت
(9)
شخم زدن خاطرات
(21)
صحبت نو
(20)
بایگانی
گزینش ماه
دسامبر 2009 (6)
نوامبر 2009 (30)
اکتبر 2009 (41)
سپتامبر 2009 (28)
آگوست 2009 (10)
جولای 2009 (1)
ژوئن 2009 (8)
می 2009 (7)
آوریل 2009 (6)
مارس 2009 (9)
فوریه 2009 (9)
ژانویه 2009 (23)
دسامبر 2008 (30)
نوامبر 2008 (22)
اکتبر 2008 (11)
سپتامبر 2008 (8)
آگوست 2008 (11)
جولای 2008 (10)
ژوئن 2008 (25)
آوریل 2008 (5)
مارس 2008 (6)
فوریه 2008 (5)
دسامبر 2007 (5)
نوامبر 2007 (1)
سپتامبر 2007 (1)
جولای 2007 (1)
مارس 2007 (1)
فوریه 2007 (1)
دسامبر 2006 (1)
نوامبر 2006 (1)
اکتبر 2006 (3)
آگوست 2006 (1)
ژوئن 2006 (3)
می 2006 (3)
آوریل 2006 (1)
ژانویه 2006 (1)
اکتبر 2005 (2)
آگوست 2005 (1)
ژوئن 2005 (3)
می 2005 (1)
آوریل 2005 (1)
فوریه 2005 (1)
ژانویه 2005 (1)
دسامبر 2004 (1)
نوامبر 2004 (5)
اکتبر 2004 (3)
سپتامبر 2004 (3)
آگوست 2004 (4)
جولای 2004 (3)
خودم
مدیریت رسانه دانشگاه تهران
کوته نوشت- انگاره
گراش و خودم
الف
از روزگار شاعری
روزنامه نگار شهر خاكستري
صحبت نو (سایت)
عکس در فلیکر
انگاره
بزرگ
بعضیها آنقدر بزرگند که مردن از بزرگی آنها کمک نمیکند
سرریز
ذهنم دچار سرریز شده است. هیچچیز در آن نمیماند. هر کلمه و مفهوم تازهای میآید از آن خیس میشوم و در من نفوذ نمیکند.
مقصر
وقتی ما به خاطر اشتباه خودمان به راه اشتباهی میرویم نباید یقه راه را بگیریم که چرا من را به اینجا بردی.
مدرن
این آخر وقاحت است که کسی بگوید نور شمع از مهتابی شاعرانهتر است. این جور آدمها حتی به اندازه یک پشه هم نمیدانند باید جذب چه چیزی شد.
دشمن
گاهی تنها یک دشمن است که میتواند به تو انگیزهي زنده ماندن بدهد.
دیدگاههای تازه
alireza
در
16 آذر88: گزارش دوم
مسعود غفوری
در
لاست نمونهی صنایع فرهنگی
مسعود غفوری
در
خلاصه این زندگی است
مهروماه
در
شانزده آذر88: دانشگاه تهران
محمد حسن جعفری
در
خلاصه این زندگی است
نویسندگان صحبت نو
قصه سکوت
راضیه یوسفی
لحظهای از من
الهام زاهدی
نوبهار
محمد امین نوبهار
نارسیس
نرگس اسدی
ژاندارک امروز
فرزانه استوار
کومونگ
ابوالحسن حسینی
پرفسور بعد از این
فاطمه حاجیزاده
آرتادخت
محدثه بصیری
ایزوپ
مسعود غفوری
با نام جعلی
سعید توکلی
تصویری از سایه
فاطمه یوسفی
روزهای زشت همیشگی
اسماعیل فقیهی
شعر گراش
مصطفی کارگر
صدای دل
حبیبه بخشی
گراشیها
مانیفست نیمهکاره
هرمز کامپیوتر
یک گراشی بیکار
یک شاخه گل
کاکال
گراش شهر من
پخش زنده از گراش
الف
حوا…
خاطرات یک معلم
راپورتچی
صحبت نو (وبلاگ)
صحبت نو (سایت)
اطلاعات
ورود
پیگیری نوشتهها با
RSS
پیگیری دیدگاهها با
RSS
WordPress.com
عکس
More Photos
آنها که فاتحه خواندهاند
39,059 hits
توئیتها
خطا : تویتر پاسخ نمی دهد. لطفا چند دقیقه منتظر بمانید و سپس این صفحه را دوباره فراخوانی کنید