تباهی و خسارت و خسران

آخر هفته بی‌فیلم بودم و سری به ولیعصر زدم. مرد فیلمی مثل همیشه موفق شد یک کوله‌بار فیلم بارم کند. از این میان پیش‌نهاد او همین فیلم Damage بود. این جور وقت‌ها به فروشنده اعتماد می‌کنم.
قرار نبود امشب این فیلم را ببینم ولی وقتی چهره خسته و درهم شکسته جریمی ایرونز را آدم ببنید گریزی از دیدن نیست. به خصوص در چند صحنه بعد سر وکله روزگار جوانی ژولیت بنوش هم پیدا شود. فیلم در سال 1992 ساخته شده است قبل از آبی و حضور بنوش در این فیلم کیشلوفسکی، البته جرمی آیرونز همین تجربه Damage را در لولیتا دوباره تکرار می‌کند به همین شکستگی و استیصال در عشق
فیلم قصه یک عشق است که البته مثل همه عشق‌ها به شکل تخمی آغاز می‌شود و بعد هم عمیق می‌شود و مثل حفره‌ای همه‌چیز را در خود فرو می‌برد. یک جور روایت شیخ صنعایی و البته با همان ویرانگری قدرت عشق اگر هرچند مضمون همان قصه مکرر است اما فیلم می‌تواند شما را با خود همراه کند. البته فکر کنم کمتر کسی بتواند صحنه اوج آن را تحمل کند و  به راحتی ببنید یا وحشت عمیقی که از فاجعه در تمام فیلم گام به گام حضور دارد و البته آرامشی ماژوخیستی در انتها.
برای معادل فیلم می‌شود چیزهایی متفاوتی گذاشت از خسارت، آسیب، صدمه، تباهی اما برای خودم نام خسران را انتخاب کردم. این‌ها را قبل از جستجو در اینترنت نوشتم. از این به بعد، در ادامه یادداشت هر فیلم یک توصیه هم می‌دهم برای دیدن یا ندیدن
Damage به کارگردانی Louis Malle
بازیگران: Jeremy Irons – Juliette Binoche

توصیه: ببنید و البته تنهایی ببنید.

پانوشت شخصی: فردای دیدن این فیلم یک موردی بود که مضمون فیلم ارتباط داشت. متشکرم که خواب‌ات را برایم گفتی. به من فکر کن و اعتماد کن. خواب هم یک جور سینماست.

Advertisements
دسته‌بندی نشده

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s