محیا

فیلم از اکبر خواجویی است که بیشتر یک سریال‌ساز به نطر می‌رسد. شاید ضعف اصلی فیلم ساختار دو تکه آن است. طرح به نسبت طرحی خوب است که با گره‌های مناسب می‌تواند بیینده را به پیش ببرد.

حالا حال حوصله نوشتن را درباره‌اش ندارم. اما چند چیز جالب 1. تاکسی‌ها در فیلم همیشه حاضر به یراق هستند و تا شما نیاز به تاکسی پیدا کنید یک تاکسی از دوردست پیدا می‌شود و سریع هم دربست و کار تمام. 2. شخصیت اول زن فیلم (که خدا این نعمت را به من عطا کرده که اسم‌شان یادم نمی‌ماند) قیافه‌ای دارد آماده به گریه آدم فکر می‌کند در فیلم تا یکی یک پقی بکند ایشان زده است زیر گریه. فکر کنم اسم‌اش الهام حمیدی بود؟ (سرچ کردم) 3. شهاب حسینی هم نشان داد که بازیگر بد نیست و حداقل می‌تواند جلو دوربین راحت بازی کند. 4. تبلیغی هم برای شلغ مرده‌شوری بود که البته سعی می‌شد از لغت کمترمورددار غسال استفاده شود.

خاطره شخصی هم این که رفتیم سینما در صندلی بغل چیپس و پفک حاضر و آماده بود. در آن حال گرفتار به یاد خدا افتادیم که به یاد ماست.

پیش‌نهاد: امیر قادر در هفته‌نامه مرحوم شهروند نوشته بود فیلم بدی نیست. حضرت امیر و قادر راست می‌گوید فیلم بدی نیست ولی فیلم خاصی هم نیست.

Advertisements

بیان دیدگاه

دسته فیلم

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s