یک طنز با تعریف ایرانی


اشتباهی که ممکن است مرتکب شوید این است که کتاب قانون را به عنوان یک فیلم واقع‌گرا یا کمدی رمانتیک ببنید. کتاب‌ قانون سعی دارد یک فیلم طنز باشد. آن هم طنز به معنی ایران یعنی نشان دادن نقطه‌ ضعف‌ها و تلاش برای اصلاح آن. این تعریف طنز تفاوت‌های با کمدی مرسوم در سینما دارد و فکر می‌کنم کتاب قانون یکی از محدود فیلم‌هایی است که به این تعریف طنز متعهد مانده است و سعی می‌کند طنز آن نقادانه باشد.

به ضرورت فضای طنز فیلم شخصیت‌ها و روابط حالت کاریکاتوری دارند به خاطر همین اگر به دنبال رابطه‌های واقعی و علت و معلولی باشید در لذت بردن از فیلم مشکل خواهید داشت. این کاریکاتور در پرداخت تک‌تک شخصیت‌ها همانند مدیر… و مادر توانا وجود دارد به گونه‌ای یک ببینده با ذهن فعال ممکن است حتی شخصیت زن اصلی را نیز وارد این فضای کاریکاتوری کند. نوسان میان طنز و موعظه باعث می‌شود که پایان خوشبینانه فیلم درک تماشاگران را از کل فیلم زیر سوال ببرد.

از سوی دیگر کتاب قانون یک کمدی رمانتیک نیست. بلکه رابطه توانا و حوا بیشتری محملی برای بیان انتقادات نسبت به اخلاق‌زدایی از جامعه ایرانی است. توانا به همراه یک هیات کارشناسان ایرانی به لبنان سفر می‌کند و در آنجا به ژولیت یک دختر مسیحی دل می‌بازد. ژولیت هنگامی که به ایران می‌آید سعی می‌کند دقیقاً بر اساس اخلاق ناب اسلامی رفتار کند. اما کسانی که مدعی اسلام هستند او را در منگنه قرار می‌دهند. در فیلم ایرانی‌ها با ایرانی‌هایی به شدت واقعی روبه‌رو هستیم که تاب شنیدن انتقادهای وارد شده به آن‌ها را ندارند. هیات ایرانی سفر کرده به لبنان و یا گروه زنان ساکن در خانه هر دو به یک اندازه دچار این اخلاق‌زدایی هستند.

کتاب قانون به تلخی نشان می‌دهد که آیین اخلاقی ایرانیان به چه میزان دچار انحطاط شده است. هر چند که این انحطاط به شکل کاریکاتوری نمایش داده می‌شود اما قوت فیلم در همین طنز بودن آن است که به خوبی ریشه در واقعیت دارد. مزیت شوخی‌های کتاب قانون در تکراری نبودن آن است. و مثل‌ فیلم‌های به اصطلاح کمدی این روزها شوخی‌های آن از روی SMS کپی نشده است و یا با وجود محمل رمانتیک آن، چندان به سمت اروتیک گرایش ندارد. نام فیلم «کتاب قانون» نیز ممکن است نمی‌تواند به خوبی نشانگر گرایش طنز فیلم باشد.

کتاب قانون در بازی‌ها نیز موفق است. پرویز پرستویی بازی استاندارد خود را نشان می‌دهد. بازیگر نقش ژان نیز از نقش‌های کوتاه ولی به یاد ماندنی است و البته بازی دارین خمسه نیز برای بعضی‌ها دیدنی است. تیپ‌های دیگر نیز در حد قابل قبولی هستند.

پیش‌نهاد: دیدن کتاب قانون را توصیه می‌کنم اما سطح توقع خود از آن را با توجه به مزخرفات دیگر سینمای ایران بسنجید.

كارگردان : مازيار ميري – نويسنده : محمد رحمانيان بازیگران: پرويز پرستويي، دارين خمسه، داوود فتحعلي بيگي، مهرداد ضيايي، فريبا جديكار، نگار جواهريان، نيره فراهاني، روشنك عجميان، احمد محبي سنگري

Advertisements

5 comments

  1. اتفاقاً دیشب سر اینکه کتاب قانون بریم یا زندگی شیرین، به این خاطر که اسم و پوستر درست حسابی نداشت که نشون بده چیه رفتیم زندگی شیرین. از همون جک ها که شده بود فیلم.

  2. سلام
    من احساس می کنم فیلم هایی که پرویز پرستویی بازی می کنه یه فیلم ناب از آب در می آد یعنی اون فیلم یه چیزی برای گفتن داره
    آقای خواجه پور به وبلاگ جدید من هم سر بزنید خوشحال می شم

  3. واجب شد نگاه کنم . اما وقت کجاست؟؟ آخرین باری که سینما رفتم فیلم دلداده بود. پارسال همین حدودا … اما فردا حتما باید برم .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s