امید

1. هفته قبل

باور نکردی است چقدر طول کشید تا فهمیدم زندگی یک فیلم یا یک داستان نیست. نه پایان خوشی دارد و نه می‌شود آن را رد کرد.

2. الف 62- 16 اسفند 1380

تنها اميدم در زندگي اين است كه روزي مي‌ميرم.

ژنوم

Advertisements

17 دیدگاه

دسته یادداشت‌های 3:21

17 پاسخ به “امید

  1. زندگي رو ميشه جوري پيش برد كه پايان خوشي داشته باشه

  2. خوش به حالتون ما که از همون اولش آروم و قرار نداشتیم.

    راستی سلام ما رو به اهل بهشت برسون.

    البته (100) سال بعد.

  3. تفکر نهیلیستی ترویج نکن عزیز!

  4. پروانه

    وقتی اشتباه کردم دو تا بچه رو اسیر دنیای دنی کردم سعی میکنم با امید اشتباهم رو جبران کنم.

  5. فاطمه حاجی زاده

    فقط فیلم های ایرانی و هندی ان که پایان خوبی دارن.

    وقتی داری از درد امتحان می میری، جمله دومی خوبه، اما همین امید، تنها امیدتو ناامید می کنه.

  6. مردن که ماله همه است
    این چه طور مردن که اختصاصیه و باید براش نقشه کشید

  7. درود.
    با دو شعر «فریاد» و «من» بروزم.
    منتظر حضور گرم شما گرامیان.

  8. این جمله دومی مال ژنوم بود؟ ژنوم دیگه کیه؟!
    راستی پیشنهاد میکنم یه آهنگ مشت واسه وبلاگت بذاری. من قبلاً از این کارا کردم.

  9. یوسف

    تنها امید ما هم همان است. !!!

  10. خدا پدرتان را بیامرزد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s