تنها خودمان را داريم

کمتر در مورد رویدادهای اخیر لارستان و گراش مقاله یا حتی یادداشت دندان‌گیری نوشته شده است. به خاطر همین زمانی که یادداشت کاظم رحیمی‌نژاد را در وبلاگ‌اش خواندم (یادداشتی که احتمالاً در شماره‌ بعد صحبت‌نو لار منتشر خواهد شد) بد ندیدم از شر چند نکته که ذهنم را مشغول کرده بودم راحت شوم. نکاتی که ارتباط مستقیمی هم به نوشته‌ی رحیمی‌نژاد ولی اگر کسی روی آن کار کند جای موشکافی بیشتر دارد.

خود مرکزبینی تنها درد گراشی‌ها و لاری‌ها نیست. در خیلی جوامع این مساله وجود دارد که آمریکایی‌ها نماد جهانی آن هستند. ما ایرانی‌ها هم در این مورد زود جوگیر می‌شویم مثلاً با هر موفقیت به دنبال ریشه‌های ایرانی آن می‌گردیم. کوروش کبیر را از یک طرف و ابن سینا را از طرف دیگر علم می‌کنیم. ایران از نظر ما دارای ژئوپلتیک‌ترین موقعیت جهان است و هر کسی بخواهد هر جای دنیا برود باید از این کشور بگذرد. بخشی از این حرف‌ها درست است اما گاهی در بوق کردن این حرف‌ها باعث کر شدن خودمان می‌شود و صدای کسی را نمی‌شنویم.

در لار و گراش هم این معضل به شکل دیگری وجود دارد در حالی که منطقه ما به دلیل دور بودن از مسیرهای اصلی تجاری در بیشتر دوره‌ها مورد توجه حکومت مرکزی نبوده و به دلیل خشکی آب و هوا خرج‌گذار خوبی نبوده است باز هم به اهمیت تاریخی آن تاکید می‌کنیم یا اگر در دوره کوتاهی از تاریخ بندر لنگه یا مثلاً بحرین تحت کنترل حاکمان لار یا خان‌های گراشی بوده است مدعی هستیم مرزهای سرزمین ما تا فلان کرانه‌ها رسیده است. تمام این‌ها باعث می‌شود که چشم‌های‌مان بر واقعیت امروز بسته شود یا حتی دیروز را تنها برای خوشایند خودمان زیر ذره‌بین بزرگنمایی ببریم.

این بزرگ‌نمایی شاید در هویت‌بخشی موثر باشد اما نتیجه دیگر ایجاد توهم است. توهمی که نه تنها مردم بلکه کسانی که باید در نقش‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی حضور داشته باشند را نیز دچار کرده است. هر برنامه‌ای و هر برنامه‌ریزی بودن درک موقعیت و جایگاه خود در معادلات اجتماعی، سیاسی، تاریخی و جغرافیایی غیرممکن است و حتی ممکن است برنامه‌ریزی بر اساس برآورده‌های اشتباه باعث ایجاد توقعات بیش از حد و عواقب غیر قابل کنترل شود. باید بپذیریم جایی که ما زندگی می‌کنیم برای مرکزنشینان و حتی شیرازنشینان اهمیت چندانی ندارد. در معادله‌های آن‌ها ما و فعالیت‌های‌مان جایگاه خاصی ندارد (به نمایندگان ما در این سال‌ها و جایگاه آن‌ها در مجلس نگاه کنید.) خبرهای ما برای آن‌ها فاقد ارزش خبری است و پوشش نمی‌دهند و ما دلخوش به پنج ثانیه پخش خبرمان از شبکه استانی هستیم یا این که در فلان شبکه یک روز به عنوان گرم‌ترین شهر ایران معرفی شویم. هر چقدر هم زور می‌زنیم با اصول‌گرا شدن یا اصلاح‌طلب شدن در بازی بزرگان خودمان را جا بیندازیم باز هم نمی‌شود.

می‌خواهم نتیجه بگیریم اگر به جایگاه ناچیز خود در معادلات ملی آگاه باشیم و به درک موقعیت خود برسیم شاید راحت بپذیریم که اگر می‌خواهیم به جایی برسیم و حرکتی داشته باشیم نباید خیلی به معادلات قدرت ملی (مانند اصول‌گرایی و اصلاح‌طلبی و چپ و راست) دل ببندیم. درباره «وحدت» و این جور چیزها حرف نمی‌زنم، منظور پذیرش واقعیت منطقه خودمان و شرایط آن است. برای حرکت کردن (توسعه، پیشرفت، ارتقا یا هر اسم دیگری) کسی را به جز خودمان نداریم لاری‌ها، گراشی‌ها، اوزی‌ها و … باید یک عمر کنار هم زندگی کنند و از واقعیت کنار هم بودن گریزی ندارند. توهم بزرگ بودن و بی‌نیازی از یکدیگر، باعث بی‌اعتنایی ما نسبت به هم شده است توهمی که ما کسانی که دغدغه‌ی فرهنگ و جامعه داریم گاهی آن را باد می‌کنیم.در این میان بعضی‌ها به خاطر نجات خودشان این توهم را با تئوری توطئه قاطی می‌کنند تا تیر انتقاداتِ به سمت خود را منحرف کنند. خراب کردن پل‌های نحیفی که ما را به هم وصل کرده راه خطرناکی است که بعضی از مسئولین و سیاست‌پیشگان برای نجات خود در پیش گرفته‌اند.

سه نکته دیگر درباره اوضاع این روزها:

زبان پدرسالارانه و مرکز گرایانه

علاقه به همانندسازی اجتماعی و تاریخی

رقابت فرسایشی و تراپ شدن

بمانند برای فرصت دیگری که این دغدغه باز برگردد.


 

Advertisements

5 دیدگاه

دسته گراش

5 پاسخ به “تنها خودمان را داريم

  1. یوسف

    جسارت نشه ولی اونا دچار عقده خود مرکز استان بینی شده اند.

  2. تیتر مطلبتون خیلی تاثیرگذاره خیلی حرف می‌زنه با آدم.
    همینه دیگه ما در منجلابی هستیم به اسم………
    نه نه نه
    تسلیم که راه آخر نیست یعنی حداقل بهترین راه نیست
    باید راهی پیدا کرد بالاخره. نباید؟
    یکی باید راه رو نشون بده اما کی؟
    شاید فقط .

  3. کاش کسی دروغ نمی گفت. نظرت چیه محمد؟

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s