گیم زندگی و غول‌هایش

برای من زندگی مثل گیم‌بازی کردن است. با همان لذت و وحشت.

بعد این گیم زندگی مرحله مرحله دارد. باید هر مرحله را بگذرانی تا بروی مرحله بعد گاهی هم شاید بشود مرحله‌ را چیت کرد یا دور زد. هر مرحله یک غول دارد. غو‌ل‌هایی با شکل‌های و قیافه‌های عجیب. یک بار غول طناز بلوغ است. بعد غول وقت‌گیر کنکور اول بعد اگر خواستی بروی مرحله پیشرفته غول وقت‌گیر کنکور بعدی. غول اعصاب‌خرد کن و آدم خردکن سربازی است. غول کار پیدا کردن یک غول فکری ناجور است که اگر از مرحله‌های قبلی خوراکی خوب داشته باشی راحت‌تر می‌شود از آن رد شد. غول اقتصادی خانه ساختن و همین‌طور برو تا بازی دور بخورد و این مراحل را همراه بچه‌ یا بچه‌هایت بازی کنی. برای گذشتن از هر کدام از غول‌ها باید به خودت متکی باشی به رفیق‌هایت هم نگاه می‌کنی که توی میز بغلی دارند با همان غول یا غول مرحله‌ی قبل یا بعد، دست و پنجه نرم می‌کنند برایت دلگرمی است و یا یک حس رقابت که باید زودتر این غول را رد کنی و بروی مرحله‌ی بعد.

آن‌هایی که گیم‌باز حرفه‌ای هستند می‌دانند غول‌ها همیشه چهره‌ی کریه و حال به زن ندارند. جالبی غول‌های یک بازی به این است که از روبه‌رو شدن با آن حال بیایی یعنی از آن غول‌های بی شاخ و دم تکراری نباشد. بین غول‌های بازی زندگی، من در مرحله‌ی «بچه‌دار شدن» هستم. از آن غول‌های خاص است که باید خودت بزرگ‌اش کنی و مواظب باشی آن قدر زخرس(!) نشود که ندانی چه کارش کنی و دمار از روزگارت در بیاورد. یعنی از آن غول‌هایی که آدم از بازی کردن باهاشان حال می‌آید چون یک بازی خاص خودت است. راهنمایی‌های دیگران هم می‌تواند کمی کمک‌ات کند اما کسی چیتی ندارد که تو را به سرعت از این مرحله بگذراند.

ها راستی هر کدام از این مراحل یک سری باتری عمر هم دارد یعنی اگر مرحله را طول‌اش بدهی و یا بخواهی زیرآبی بروی باتری عمرت بیشتر مصرف می‌شود یا این که بوق بنزین به صدا در می‌آید. این آلارام که صدا می‌کند، حرف مردم است که هر از چند وقتی هشدار می‌دهد که توی این مرحله هستی و باید کاری بکنی. اصلاً خیلی از ما به خاطر همین بوق داریم زندگی را بازی می‌کنیم.

این را به خاطر این نوشتم که میز بغلی دارد وارد همین غولی می‌شود که من در آن هستم و خوب خودش صدایش را در نمی‌آورد و تازه شاید از این که اینجا نوشتم هم عصبانی شود. آن یکی میز هم همچنان سال‌هاست با غول ازدواج سر و شاخ است و قرار است یک ماه و نیم بعد، از در آخر هم عبور کند. به هر دو تبریک می‌گویم. مگه کار دیگه‌ای هم می‌شه کرد؟

Advertisements

10 دیدگاه

دسته خودنوشت

10 پاسخ به “گیم زندگی و غول‌هایش

  1. روح الله جعفری

    میشه چند تا عکس جدید از این غوله ( همین مرحله آخری ) بزنی تو بلاگ ،ما رو بد عادت کردی دیگه!

  2. کومونک

    خوب بعدی کیه؟؟؟

  3. یوسف

    بله, زندگی خودش يه غوله

  4. فرزانه استوار

    حالا یکی بخواهد عمدا خودش را Game over کند و برگردد مرحله‌ی قبلی چی؟

  5. خوب بود تفنگ‌هایش را هم می‌گفتی. دست خالی که کسی نمی‌رود سراغ غول!

  6. بابا یه بچه میخوای بزرگ کنی هفت خان رستم که نیست! دی:
    البته شاید موقع من که شد بفهمم!

  7. میز اینوری هم ک ن ک و ر!
    باتریش هم خوب اومده بودید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s