آوارگی روح و تن

سولیست درباره‌ی آوارگی است. آوارگی روح و تن. این کوتاه‌ترین خلاصه‌ای است که درباره فیلمی که ناامیدکننده نیست می‌شود نوشت.

هر کسی فیلم را با توجه به پیش‌زمینه‌ها و نیازهای خود می‌بیند. سولیست برای من مساله‌ی چگونگی و میزان نزدیکی به سوژه در کار روزنامه‌نگاری بود. به خاطر همین بیش از روح آواره‌ی ناتانیل همراه شوم با دغدغه‌های لوپز دلشوره می‌گرفتم. شاید از نظر شخصی چیزی که برای من جالب بود «پرداختن به قصه‌ی آدم‌ها» چیزی که مهمترین عاملی است که به خاطر آن روزنامه‌نگاری را دوست دارم.

فیلم در آغاز درباره‌ی موسیقی است و بعد می‌چرخد به سمت آدم‌ها و رابطه‌ی آن‌ها فیلمی که درباره موسیقی باشد چاره‌ای ندارد جز این که در همه چیز به دنبال ریتم و هارمونی باشد. فکر می‌کنم سولیست در چندین سکانس توانسته است با حرکات دوربین، موسیقی را تصویری کند.

«جو رایت» کارگردان فیلم غافلگیرکننده‌ی تاوان Atonement است. به خاطر سابقه‌ی خوب کارگردان در آن فیلم هم می‌شود با اولین تجربه‌ي هالیوودی او کنار آمد.

+ معرفی دیگری درباره‌ی سولیست


The Soloist

تک‌نواز

سال اکران: 2009

کارگردان: جو رایت

بازیگران: جیمی فاکس در نقش ناتانیل؛ رابرت داونی جونیور در نقش استیو لوپز؛ کاترین کنز در نقش ماری وستون

نویسنده: استیو لوپز (ستون‌نویس لس‌انجلس تایمز)

پیش‌نهاد: ببنید و گوش کنید.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s