soundcloud

شب با سوندکلود گذشت. قرار نبود این طوری بشود. اما شد. مثل وقتی‌هایی که می‌افتی توی یک خیابان و همین طوری می‌روی. می‌دانی که داری از خانه دور می‌شوی اما می‌روی.

اول گشتی در رادیو چهرازی زدم. از اول تا ته. دیوانه بازی مطبوعی بود. قدم زدن نبود. لی‌لی کردن بود. دیوانه‌بازی، خیلی دیوانه‌بازی. آدمی مثل من را یاد دور می‌افتد سال‌هایی که دیوانه‌تر بودیم.

بعد افتادیم توی کوچه سرجوخه، به اندازه رادیو چهرازی شلوغ نبود. آدم تنها‌تر بود با یک نفر که قصه‌اش را می‌گفت قدم می‌زدی. خودتون گوش کنید می‌دانید کدام‌اش بهتر است. متن‌های وبلاگ‌اش را می‌خواند. این وبلاگ 

قصه من و این سایته (همین سوند فلان) بیشتر به خاطر گوشه است. خوبی گوشه این است که تو را به هر طرف می‌برد. وقتی گوشه از ابراهیم منصفی چند تا گذاشته یعنی ارزش شنیدن دارد. می‌شود در آن صداهای تازه بلوز و جاز ایرانی که دنبال‌اش می‌گردی را پیدا کنی.

بعد خلاصه  صداهایی غریب برای شنیدن پشت هر دیواری قایم شده است که نیمه شب‌ات را صبح می‌کند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s