‌ امشب با دوستان انجمن نمایش گراش به دیدن نمایش «قصه‌های در گوشی» از گروه نمایش صحنه اوز رفتیم. نمایش در حدی بالاتر از اجراهای منطقه روی صحنه رفت. همین ریسک اجرای یک تئاتر جدی قابل تقدیر است. متن البته مربوط به بیست سال پیش و نیاز بیشتری به بروزرسانی داشت. خرده داستان‌های مختلف وارد می‌شد و بعد بدون یک مضمون مشترک قطع می‌شد همین قطع شدن در پایان‌بندی هم وجود داشت. برداشت کارگردان از متن یک برداشت روانشناختی بود و به خاطر همین تاکید را بر روی بازیگر گذاشته بود ولی من دوست داشتم متن عمیق‌تر و دارای یک تم سیاسی، اخلاقی یا فلسفی بود. تم شنیدن و شنود تلفن‌های دیگران برای من یادآور فیلم ماندگار «زندگی دیگران» بود. دست گروه صحنه اوز درد نکند و منتظر کاری بعدی‌شان قرار است کاری از نیل سایمون باشد هستیم. اگر می‌خواهید این نمایش را ببینید دو شب دیگر در سالن کتابخانه اوز اجرا دارد. در عکس فاطمه لطافت و عبدالله ذهبی بازیگران و علیرضا خادمپور و به‌آذین کرامتی کارگردانان نمایش حضور دارند.

منتشر شده در اینستاگرام
Advertisements

بیان دیدگاه

دسته اینستاگرامی‌ها

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s